อเมริกัน วอเตอร์ สแปเนียล

อเมริกัน วอเตอร์ สแปเนียล เป็นหนึ่งในไม่กี่สายพันธุ์สุนัขที่กำเนิดในสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะแถบมิดเวสต์ในช่วงปลายศตวรรษที่ 18 ถึงต้นศตวรรษที่ 19

รู้จักกันว่าเป็นนักล่าที่อเนกประสงค์และนักว่ายน้ำชั้นยอด อเมริกัน วอเตอร์ สแปเนียล เดิมเพาะเพื่อคาบเหยื่อกลับจากเรือ รวมถึงนกน้ำขนาดใหญ่

แม้มีที่มาจากสายล่า แต่อเมริกัน วอเตอร์ สแปเนียลก็เป็นสุนัขเพื่อนคู่ใจที่ยอดเยี่ยม ชอบเอาใจเจ้าของ และขึ้นชื่อเรื่องความทุ่มเทภักดี

เกร็ดที่คนรู้น้อยคือ สายพันธุ์นี้เป็นที่โปรดปรานของบรรดาผู้อพยพเชื้อสายไอริช-อเมริกันและสก็อต-อเมริกัน เพราะเลื่องชื่อเรื่องความสามารถไม่เพียงในน้ำ แต่บนบกด้วย

อเมริกัน วอเตอร์ สแปเนียล ถูกประกาศให้เป็นสุนัขประจำรัฐวิสคอนซินในปี 1985 เพื่อเป็นเกียรติแก่สถานะอันโดดเด่นในฐานะสายพันธุ์สุนัขพื้นเมืองเพียงสายพันธุ์เดียวของรัฐ

พวกเขามีขนสองชั้นแบบพิเศษ ชั้นนอกเป็นลอนหรือหยิกช่วยกันน้ำ ส่วนชั้นในแน่นหนาช่วยเป็นฉนวน ทำให้พร้อมรับสภาพอากาศหลากหลาย

อเมริกัน วอเตอร์ สแปเนียล ฝึกได้ง่ายและโดดเด่นในกีฬาสุนัขและกิจกรรมหลากหลาย จึงเหมาะทั้งเป็นสุนัขทำงานและสุนัขประจำครอบครัว

สายพันธุ์นี้พัฒนาขึ้นเป็นหลักในรัฐวิสคอนซิน โดยเฉพาะบริเวณหุบเขาแม่น้ำฟ็อกซ์ (Fox River) และวูล์ฟ (Wolf River) ใช้ล่านกน้ำและสัตว์ล่าเขตที่ดอน (upland game)

ปัจจุบันจัดว่าค่อนข้างหายาก โดยประชากรส่วนใหญ่อยู่ในพื้นที่มิดเวสต์ของสหรัฐ โดยเฉพาะรัฐวิสคอนซิน มินนิโซตา และมิชิแกน

สายพันธุ์นี้ได้รับการรับรองโดย ยูไนเต็ด เคนเนล คลับ (United Kennel Club: UKC) ในปี 1920 และโดย อเมริกัน เคนเนล คลับ (American Kennel Club: AKC) ในปี 1940 ตอกย้ำสถานะในฐานะหนึ่งในสายพันธุ์สุนัขอเมริกันที่ได้รับการยอมรับ