บรียาร์

บรียาร์มีถิ่นกำเนิดในฝรั่งเศส ถูกพัฒนาเพื่อการต้อนและคุ้มกันฝูงแกะ ว่ากันว่าแม้แต่จักรพรรดิชาร์เลอมาญและนโปเลียนก็เคยเลี้ยงบรียาร์

ที่น่าสนใจคือบรียาร์มีเดือยคู่บนขาหลังแต่ละข้าง นิ้วพิเศษเหล่านี้ช่วยเพิ่มการยึดเกาะและทำให้คล่องตัวบนพื้นที่ขรุขระ

จุดเด่นอย่างหนึ่งคือบรียาร์สามารถจดจำงานได้หลังถูกสาธิตเพียงครั้งเดียว พันธุ์นี้เหมือนมี “ความจำภาพถ่าย” ในเรื่องงาน ซึ่งเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อหน้าที่การต้อน

บรียาร์ขึ้นชื่อเรื่องสัญชาตญาณการปกป้องสูง และถูกใช้งานในทั้งสองสงครามโลกเป็นยาม ผู้ส่งสาร และค้นหาทหารบาดเจ็บ ด้วยความสามารถด้านการได้ยินที่ยอดเยี่ยม

ภาพยนตร์ดิสนีย์ปี 1971 เรื่อง “The Biscuit Eater” มีสุนัขบรียาร์ชื่อ ‘Missy’ แม่ของ ‘Morose’ สุนัขดาวเด่นของเรื่อง ซึ่งช่วยเพิ่มความนิยมของสายพันธุ์อเนกประสงค์นี้ในสหรัฐอเมริกา

โทมัส เจฟเฟอร์สันนำเข้าบรียาร์จากฝรั่งเศสเพื่อใช้ต้อนแกะที่มอนติเชลโล ช่วยแนะนำสายพันธุ์โบราณจากฝรั่งเศสสู่สหรัฐฯ ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18

มาตรฐานสายพันธุ์กำหนดให้มีเดือยสองอันบนขาหลังแต่ละข้าง ช่วยให้บรียาร์มีแรงยึดเกาะและความมั่นคงเพิ่มขึ้นบนพื้นขรุขระขณะต้อนหรือปีนป่าย

ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง บรียาร์รับใช้กองทัพฝรั่งเศสเป็นยาม ผู้ส่งสาร และผู้ช่วยแพทย์ ค้นหาทหารบาดเจ็บด้วยเสียงและกลิ่นท่ามกลางห่ากระสุน

ขนยาวเป็นลอนที่ทนสภาพอากาศเคยช่วยปกป้องสุนัขเลี้ยงแกะจากหนามพุ่มและแสงแดด อีกทั้งพู่ขนที่ตกคลุมดวงตายังทำหน้าที่เสมือนกระบังหน้า

ด้วยฉายา “หัวใจที่ห่อด้วยขน” บรียาร์เป็นผู้พิทักษ์ที่มีชีวิตชีวาแต่สงวนท่าที พร้อมจังหวะก้าวที่ลื่นไหลกินระยะไกล อันเป็นที่ต้องการในงานต้อนแบบเลียบแนวเขต