Przycinanie pazurów u psa: narzędzia, wskazówki i harmonogram

Dla wielu właścicieli psów przycinanie pazurów to najbardziej stresująca część pielęgnacji w domu. Niezliczeni klienci mówili mi, że przypadkowo obcięli żywiec psu i od tamtej pory boją się to robić. Dobra wiadomość? Przycinanie pazurów nie musi być stresujące – ani dla Ciebie, ani dla Twojego psa.

Najważniejsze wskazówki

• Większość psów wymaga przycinania pazurów co 3–4 tygodnie, choć to, jak często to robić, zależy od konkretnego psa.
• Zbyt długie pazury mogą wpływać na sposób, w jaki pies stoi i chodzi.
• Szlifierka pozwala przyciąć pazury krócej niż tradycyjne obcinaczki i pozostawia gładsze wykończenie.
• Wczesne oswajanie z dotykaniem łap i pozytywne doświadczenia sprawiają, że przycinanie pazurów przez całe życie psa przebiega bez problemów.
• Stopniowe postępy i cierpliwość są zawsze lepsze niż zmuszanie psa do stresującego doświadczenia.

Wielu właścicieli nie zdaje sobie sprawy z tego, jak ważna jest pielęgnacja pazurów psa. W rzeczywistości to jeden z najważniejszych elementów regularnej pielęgnacji.

Zbyt długie pazury zaczynają dotykać podłoża przy każdym kroku psa – stąd to irytujące stukanie na parkiecie. Długie pazury powodują ciągły nacisk na łożysko pazura, sprawiając, że chodzenie staje się nieprzyjemne. Z czasem mogą też zmienić postawę psa – nadmiernie obciążając palce, stopy i stawy.

W skrajnych przypadkach pazury mogą wrastać w opuszki łap, tworząc bolesne rany utrudniające każdy krok. Dotyczy to najczęściej dewklasów, które – w odróżnieniu od pozostałych pazurów – nie dotykają podłoża.

Utrzymywanie krótkich pazurów to nie tylko kwestia estetyki – to element dbania o komfort Twojego psa.

Ogólnie rzecz biorąc, większości psów przycinanie pazurów co trzy do czterech tygodni wychodzi na dobre. Zamiast śledzić kalendarz, mówię właścicielom, żeby obserwowali psa. Pazury, które podczas normalnego stania dotykają podłogi, są gotowe do przycięcia – ta zasada lepiej odpowie na pytanie o częstotliwość niż jakikolwiek harmonogram.

Na tempo wzrostu pazurów wpływa wiele czynników, m.in.:

• Wiek
• Poziom aktywności
• Genetyka
• Nawierzchnia, po której pies chodzi (trawa vs. beton)
• Długość żywca

Psy, które dużo chodzą po chodnikach, naturalnie ścierają pazury bardziej niż te, które spędzają większość czasu w domu na dywanie.

Psy przebywające głównie w domu lub z przerośniętymi pazurami wymagają szczególnej uwagi

Zastanawiasz się, jak często przycinać pazury psu, który przebywa głównie w domu? Takie psy prawie zawsze wymagają częstszego przycinania, ponieważ nie ścierają pazurów w naturalny sposób. Psy z mocno przerośniętymi pazurami, które powodują ból, potrzebują też więcej cierpliwości – co wpływa na częstotliwość i tempo skracania.

Często widzę, jak właściciele próbują trwale skrócić pazury podczas jednej wizyty. Niestety to dłuższy proces. W każdym pazurze przebiega naczynie krwionośne zwane żywcem. Jeśli pazury są stale zbyt długie, żywiec też się wydłuża.

Najbezpieczniejsze podejście to usuwanie małych ilości co kilka tygodni. Z czasem, gdy pazur się skraca, żywiec stopniowo cofa się, umożliwiając dalsze skracanie bez bólu. Zalecam do tego szlifierkę, bo pozwala zbliżyć się do żywca bez ryzyka skaleczenia, w przeciwieństwie do obcinaczy.

Nadrabianie zaległości z przerośniętymi pazurami wymaga tygodni krótkich, spokojnych sesji – co jest możliwe tylko wtedy, gdy pies toleruje trzymanie łap. PawChamp zamienia oswajanie z dotykaniem łap w codzienną, dwuminutową rutynę.

Dostępnych jest wiele narzędzi do przycinania pazurów, a szczerze mówiąc, jedne są znacznie lepsze od drugich. Osobiście sięgam po szlifierkę przy każdym psie, który ją toleruje.

Tradycyjne gilotynowe i nożyczkowe obcinacze do pazurów odcinają kawałek pazura jednym ściśnięciem. Pomyłka w ocenie miejsca, gdzie przebiega żywiec, i pazur zaczyna krwawić, sprawiając psu ból.

Szlifierka daje o wiele większą kontrolę, bo pozwala stopniowo i powoli skracać pazur. Pozostawia też pazury gładkie i zaokrąglone – nie ostre, mogące zadrapać nogi, gdy pies z podekscytowania skacze na Ciebie.

Akcesoria pomocnicze to druga połowa układanki – każde z nich daje nerwowemu psu coś stabilnego, na czym może się oprzeć:

• Szelki do przycinania pazurów – szelki do przycinania pazurów po prostu zapobiegają ześlizgnięciu się ruchliwego psa ze stołu.
• Hamak do przycinania pazurów – hamak groomerski może być przydatny dla niektórych małych psów, gdy jest używany prawidłowo – jako wygodne miejsce do odpoczynku, a nie sposób na unieruchomienie psa.
• Temblak do przycinania pazurów – temblak spełnia tę samą funkcję przy mniejszych rasach.
• Pasy podtrzymujące brzuch – pasy podtrzymujące brzuch są niezwykle pomocne przy starszych psach, którym trudno stać.

W swoim salonie właściwie nigdy nie używałam hamaka groomerskiego. Za to prawie codziennie sięgam po pasy podtrzymujące brzuch – zwłaszcza przy psach, które tak bardzo się wiercą, że grozi im ześlizgnięcie ze stołu.

Przycinasz pazury w domu? Polecam też trzymać w pobliżu proszek hemostatyczny. Jeśli przypadkowo skaleczysz żywiec, to Twój najlepszy sprzymierzeniec. Nie masz go pod ręką? Mąka lub skrobia kukurydziana mogą pomóc spowolnić krwawienie, dopóki nie ustanie. Jeśli krwawienie jest obfite lub nie ustępuje, najlepiej skonsultować się z weterynarzem.

Zestawy i schematy dla osób, które robią to po raz pierwszy

Dopiero zaczynasz przycinać pazury? Zakup zestawu dla początkujących do pielęgnacji pazurów psa może być pomocny, podobnie jak oglądanie filmów od profesjonalistów, które pokazują, jak to wygląda w praktyce. Większość zestawów zawiera:

• Obcinaczki do pazurów lub szlifierkę
• Proszek hemostatyczny
• Instrukcję

Polecam też zapoznać się ze schematem anatomicznym pazura psa, który pokazuje, gdzie przebiega żywiec. Zrozumienie budowy pazura sprawia, że przycinanie jest mniej stresujące i bezpieczniejsze niż działanie na wyczucie.

Czarne pazury szczególnie niepokoją wielu właścicieli, bo trudno ocenić położenie żywca od zewnątrz. Zawsze zalecam zaczynać od samego czubka i stopniowo cofać się, zdejmując za każdym razem bardzo małe ilości.

Zanim sięgniesz po szlifierkę lub obcinaczki, upewnij się, że Twój pies jest spokojny. Nauka pielęgnacji psa zaczyna się właśnie od tego – próba przycinania pazurów nadmiernie podekscytowanemu psu rzadko kończy się dobrze dla kogokolwiek. Podstawowa rutyna wygląda mniej więcej tak:

1. Oswajaj psa z dotykaniem łap, zanim wprowadzisz jakiekolwiek narzędzia.

2. Nagradzaj spokojne zachowanie pochwałą lub smakołykami.

3. Trzymaj łapę delikatnie, ale pewnie.

4. Przytnij lub oszlifuj niewielką ilość pod lekkim kątem.

5. Cały czas uważnie obserwuj, czy nie zbliżasz się do żywca.

6. Zakończ sesję, zanim pies stanie się zbyt przytłoczony.

Jeden z największych błędów właścicieli to zmuszanie psa do brutalnej sesji przycinania pazurów tylko po to, żeby zrobić wszystkie naraz. Pies, który zaczyna być niespokojny, potrzebuje przerwy – spróbuj ponownie później lub następnego dnia.

Pies, który wie, że nie zostanie zmuszony do przekroczenia swoich granic, zaczyna rozumieć, że cały proces nie musi być długi i nieprzyjemny. Sesje na siłę zazwyczaj osiągają odwrotny skutek.

Nie wierz we wszystko, co widzisz na TikToku

Jest jeden trend, który za każdym razem sprawia, że wzdrygam się z niechęci. Pewnie widziałeś/widziałaś filmy, na których ludzie smarują sobie czoło masłem orzechowym podczas przycinania pazurów psu. Wygląda to śmiesznie, ale zdecydowanie odradzam takie praktyki.

Jeśli przypadkowo skaleczysz żywiec, pies może zareagować z bólu. Niektóre psy kierują tę reakcję na to, co jest najbliżej – a w tym przypadku jest to Twoja twarz. Wolę, żeby właściciele używali smakołyków, siedzieli obok psa i budowali pozytywne skojarzenia, zamiast polegać na viralowych trendach, które mogą skończyć się źle dla wszystkich.

Po latach pracy jako groomer, te błędy widzę najczęściej – a wskazówki, które za nimi stoją, są proste:

• Czekanie, aż pazury mocno urosną.
• Obcinanie zbyt dużo naraz.
• Pomijanie regularnego oswajania z dotykaniem łap – zarówno u szczeniąt, jak i u dorosłych psów.
• Pozwalanie, żeby pies „wygrywał”, gryzując lub wyrywając się za każdym razem, gdy dotykamy jego łap.
• Używanie tępych obcinaczy do pazurów.
• Próba pośpiesznego zakończenia procesu.

Uważam, że ważne jest zrozumienie, że nie każdy trudny pies naprawdę się boi. Niektóre psy szybko uczą się, że jeśli gryzą, krzyczą lub miotają się, przycinanie pazurów się zatrzymuje – co nagradza niepożądane zachowanie. Inne przeżyły prawdziwą traumę i potrzebują znacznie wolniejszego wprowadzania do pielęgnacji. Rozróżnienie tych przypadków jest niezwykle istotne.

Niezależnie od tego, czy przycinasz pazury psu w domu, czy regularnie umawiasz się do groomera, długoterminowym celem jest pies, który czuje się komfortowo podczas dotykania łap. PawChamp pomaga właścicielom budować tę pewność siebie:

• Pozytywne wzmocnienie i ćwiczenia oswajania krok po kroku, które sprawiają, że dotykanie łap staje się bezpieczne.
• Śledzenie postępów, dzięki któremu możesz obserwować, jak nerwowy pies z tygodnia na tydzień staje się spokojniejszy.
• Dostęp do funkcji Zapytaj eksperta od psów, gdy tylko pojawią się pytania.
• Ekspert ds. zdrowia i pielęgnacji psa dostępny na czacie, gdy pies się wyrywa, a Ty nie wiesz, czy to strach, czy przyzwyczajenie.

Budowanie pozytywnych skojarzeń z pielęgnacją od wczesnych lat sprawia, że przycinanie pazurów z czasem staje się znacznie mniej stresujące. Nie wiesz, z którą sytuacją masz do czynienia? Zapytaj doradcę PawChamp ds. opieki nad zwierzętami przed kolejną sesją.

PawChamp uczestniczy w programie Amazon Services LLC Associates Program. Niektóre linki w tym artykule to linki afiliacyjne, co oznacza, że możemy otrzymać niewielką prowizję, jeśli dokonasz przez nie zakupu – bez żadnych dodatkowych kosztów dla Ciebie.