Psy wsparcia emocjonalnego: czym są i jak naprawdę wygląda ten proces

Jeśli szukałeś/-aś informacji o tym, jak zdobyć psa wsparcia emocjonalnego, prawdopodobnie trafiłeś/-aś na mnóstwo stron oferujących natychmiastową „rejestrację" i oficjalnie wyglądające certyfikaty. Oto uczciwa wersja: pies wsparcia emocjonalnego opiera się na prawdziwej relacji i legalnym liście – nie na plakietce kupionej w internecie. 

Komfort, który daje Ci Twój pies, jest jak najbardziej realny, a uczynienie tego oficjalnym jest prostsze i tańsze, niż sugeruje internet. Rozwiążmy mity i omówmy to, o czym większość poradników milczy.

Najważniejsze wskazówki

1. Pies wsparcia emocjonalnego przynosi ukojenie już samą swoją obecnością – nie wymaga specjalnego szkolenia zadaniowego.

2. Nie istnieje żaden oficjalny rejestr; prawdziwy list ESA pochodzi od licencjonowanego specjalisty ds. zdrowia psychicznego.

3. Płatne strony oferujące rejestrację i certyfikację psów wsparcia emocjonalnego to pamiątki, nie legalny status.

4. Pies asystujący i pies wsparcia emocjonalnego różnią się wyszkoleniem zadaniowym i prawem dostępu do miejsc publicznych.

5. Spokojne, dobrze ułożone zachowanie sprawia, że pies wsparcia emocjonalnego sprawdza się w codziennym życiu.

Pies wsparcia emocjonalnego to zwierzę domowe, którego stała obecność pomaga łagodzić zdiagnozowane zaburzenie psychiczne lub emocjonalne – lęk, depresję, PTSD i inne. W odróżnieniu od psa asystującego wyszkolonego do wykonywania konkretnych zadań, pies wsparcia emocjonalnego pomaga już samą swoją obecnością. Nie ma żadnych wymagań co do rasy ani zestawu szczególnych umiejętności.

Wyobraź sobie Millie – rozczochraną suczkę ze schroniska, która nie robi nic mądrzejszego niż przytulanie się do nóg swojej właścicielki podczas ataku paniki. O to właśnie chodzi – liczy się więź i spokój, który ze sobą niesie, a nie rodowód czy sztuczki na pokaz.

Pies wsparcia emocjonalnego a pies asystujący

Tu zaczyna się większość nieporozumień. Różnica między psem asystującym a psem wsparcia emocjonalnego sprowadza się do trzech kwestii:

• Szkolenie: pies asystujący wykonuje wyszkolone zadania związane z niepełnosprawnością; pies wsparcia emocjonalnego przynosi ukojenie swoją obecnością.

• Dostęp: pies asystujący ma szeroki dostęp do miejsc publicznych; ESA ma głównie ułatwienia dotyczące zakwaterowania.

• Dokumentacja: pies asystujący nie wymaga rejestracji i ESA też nie – wystarczy list, nigdy płatny certyfikat.

Zanim więc wydasz choćby złotówkę, zastanów się, czym jest pies asystujący i czego Ty tak naprawdę potrzebujesz.

Krótka odpowiedź: nie możesz tego zrobić. Nie istnieje żadna rządowa baza danych, żadna oficjalna rejestracja psa wsparcia emocjonalnego ani żadna uznana certyfikacja, którą można kupić. Oferty „certyfikatu w kilka minut" istnieją po to, żeby wziąć Twoje pieniądze.

Prawdziwa droga wiedzie przez człowieka, a nie przez stronę płatności. Jeśli specjalista ds. zdrowia psychicznego uzna, że ESA rzeczywiście pomaga w Twoim stanie, może wypisać list ESA – jedyne, o co wynajmujący lub linie lotnicze mogą zasadnie poprosić.

Jak sprawić, żeby Twój pies stał się psem wsparcia emocjonalnego?

Kiedy ludzie pytają, jak zrobić ze swojego psa psa wsparcia emocjonalnego, są zaskoczeni, jak krótki jest ten prawdziwy proces:

• Porozmawiaj z licencjonowanym terapeutą, doradcą lub psychiatrą o tym, czy ESA pasuje do Twojego planu leczenia.

• Jeśli się zgodzi, poproś o list ESA na jego firmowym papierze.

• Omiń wszystkie płatne strony – nie ma niczego takiego jak rejestracja psa jako zwierzęcia wsparcia emocjonalnego poza tym listem.

To też uczciwa odpowiedź na pytanie, jak bezpłatnie uczynić swojego psa psem wsparcia emocjonalnego: „rejestracja" nigdy nie była prawdziwym kosztem, a rejestrowanie psa jako zwierzęcia wsparcia emocjonalnego to po prostu krok, który nie istnieje.

Tu jest właśnie ta część, którą sprzedawcy certyfikatów pomijają. Pies wsparcia emocjonalnego nie potrzebuje szkolenia zadaniowego, ale musi być spokojny i łatwy w prowadzeniu – w chwili gdy Twój pies rzuca się na sąsiada lub nie potrafi się uspokoić w wynajmowanym mieszkaniu, rola wsparcia się sypie.

W praktyce szkolenie psa wsparcia emocjonalnego to po prostu codzienne dobre maniery, które ułatwiają życie:

1. Spokojne i uprzejme powitania zamiast skakania na ludzi.

2. Spokojne leżenie na komendę w kawiarniach, holach i wynajmowanych mieszkaniach.

3. Zachowanie spokoju w nowych miejscach i przy nieznajomych.

4. Nauka spokojnego radzenia sobie z rozłąką – nadmiernie przywiązany pies ma trudności właśnie w tych momentach, w których ESA powinien pomagać.

Opanuj to – kilka podstawowych komend posłuszeństwa robi dużą różnicę – a Twój pies będzie mógł wspierać Cię wszędzie. Jeśli naprawdę potrzebujesz psa wyszkolonego do wykonywania zadań, to jest to pies asystujący – odrębna i znacznie bardziej wymagająca ścieżka.

Oto uczciwy podział. List ESA pochodzi od licencjonowanego specjalisty – PawChamp nie zajmuje się tą stroną. Jego domeną jest natomiast druga połowa: spokojny, dobrze ułożony pies, który sprawia, że kwestie zakwaterowania, podróży i codziennego życia są mniej stresujące – bo pies wsparcia emocjonalnego pomaga tylko wtedy, gdy naprawdę łatwo mieć go przy sobie.

Dzięki krótkim, pozytywnym codziennym sesjom i czatowi Zapytaj eksperta, PawChamp buduje spokój na komendę i trwałą więź stojącą za tą kojącą obecnością – przekształcając „oficjalnie mój ESA" w „dokładnie wsparcie, którego potrzebowałem/-am".

Im spokojniejszy i bardziej związany z Tobą jest Twój pies, tym lepiej może Cię ustabilizować – a tę więź możesz budować krok po kroku, jedna spokojna sesja na raz.